قانون مبارزه با قاچاق انسان

ماده۱- قاچاق, انسان, عبارتست از:

الف -خارج یا واردساختن و یا ترانزیت مجاز یا غیرمجاز فرد یا افراد از مرزهایکشور با اجبارو اکراه یا تهدید یا خدعه و نیرنگ و یا با سوء استفاده از برداشت اعضاء وجوارح، بردگیو ازدواج.

ب - تحویلگرفتن یا انتقال دادن یا مخفی نمودن یا فراهم ساختن موجبات اخفاءفرد یا افراد موضوعبند (الف) این ماده پس از عبور از مرز با همان مقصود.

ماده۲- اعمال زیر در حکم «قاچاق انسان» محسوب میشود:

الف -تشکیل یا اداره دسته یا گروه که هدف آن انجام امور موضوع ماده (۱) این قانون, باشد.

ب - عبوردادن(خارج یا واردساختن و یا ترانزیت)، حمل یا انتقال مجاز یاغیرمجاز فرد یا افراد بهطور سازمان یافته برای فحشاء یا سایر مقاصد موضوع ماده (۱) اینقانون هرچند با رضایتآنان باشد.

ج - عبوردادن(خارج یا واردساختن و یا ترانزیت)، حمل یا انتقال غیرمجاز افراد بهقصد فحشاء هرچندبا رضایت آنان باشد.

ماده۳ - چنانچه عمل مرتکب «قاچاق انسان» ازمصادیق مندرج در قانون مجازاتاسلامی باشد مطابق مجازاتهایمقرر در قانون یادشده و در غیر این صورت به حبس ازدو تا ده سال و پرداخت جزای نقدیمعادل دو برابر وجوه یا اموال حاصل از بزه یا وجوه واموالی که از طرف بزه دیده یاشخص ثالث وعده پرداخت آن به مرتکب داده شدهاست،محکوم میشود.

تبصره۱- چنانچه فرد قاچاق شده کمتر از هجده سال تمام داشته باشد و عملارتکابی از مصادیقمحاربه و افساد فیالارض نباشد، مرتکب به حداکثر مجازات مقرر دراین ماده محکوم میشود.

اینمطلب ادامه دارد...........